Train to Busan

ttb-poster-final.jpgOryginalna nazwa:  부산행
Gatunek: horror, akcja, thriller, zombie, dramat
Data wydania: 20 lipca 2016
Czas trwania: 1h 58min
Aktorzy grający główne role:
Gong Yoo jako Seokwoo
Ma Dongseok jako Sanghwa
Jung Yoomi jako Sungkyeong
Kim Sooan jako Sooan

O “Train to Busan” nasłuchałam się tyle dobrego, że bałam się go obejrzeć żeby się nie zawieść. W końcu nie lubię horrorów, czy zombie i cały czas chodziła za mną myśl, że film może mi się zupełnie nie spodobać. Jednak porwana falą miłości do Gong Yoo po Goblinie dodałam go na listę “do obejrzenia”, gdzie przesiedział dobre pół roku, aż nadeszła ta chwila, dokładnie tydzień temu gdy zasiadłam do seansu i pomimo swoich obaw rozkoszowałam się świetną produkcją.

Gdzie tu ten horror?
Myślę, że to bardzo dobra informacja dla osób bojących się obejrzeć ten film – nie jest on tak jak podaje opis horrorem (a przynajmniej nie w takim znaczeniu o jakim myślimy, dużo bardziej przypomina po prostu thriller). Jedyną rzeczą która wywoływała u mnie dreszcze była zimna ściana, o którą się opierałam. Oczywiście gdy ktoś ma jeszcze słabsze nerwy niż ja (chociaż takiej osoby jeszcze nie spotkałam) może kilka razy podskoczy lub odwróci wzrok, jednak żadna z tych rzeczy w moim przypadku się nie wydarzyła. Muszę przyznać, że film ma jednak swój klimat, już od pierwszej sceny wciąga i daje poczucie niepewności oraz niepokoju. Pomimo tego dużo bardziej niż na straszeniu skupia się na dramacie, w którym znaleźli się bohaterowie. Kilka scen naprawdę bardzo mocno chwyta za serce i sprawia, że po całym seansie siedzi się zastanawiając nad zachowaniem postaci.

Ojcowska miłość
Postać Gong Yoo zostaje przedstawiona jako nienajlepszy ojciec, nie pamięta nawet co dostała jego córka na święta i na urodziny kupuje jej ten sam prezent. Pomimo wszystko można wyczuć, że darzy Sooan wielką miłością. Zgadza się jechać z nią do Busan do swojej byłej żony pomimo nieprzyjemnej sytuacji w jego firmie. Tu właśnie zaczyna się cały dramat i koszmar. Jadąc pociągiem z Seulu do Busan, w którym pojawia się zarażona kobieta roznosząca wirus muszą walczyć o życie. Już na samym początku podróży można zauważyć, że Seokwoo najbardziej obchodzi jego córka. Po tym jak Sooan oddaje swoje miejsce starszej pani poucza ją, że w takiej sytuacji nie powinien jej obchodzić nikt inny tylko ona. Nie zastanawia się co się stanie ze współpasażerami, martwi się tylko o siebie i swoją córkę.

A może jednak lubię zombie
Bardzo spodobał mi się sposób przedstawienia zombie. Były co prawda zupełnie bezmyślne jednak swoją szybkością sporo nadrabiały. Zdziwiło mnie kilka ich właściwości, m.in. to, że nie widziały w ciemności, ale cóż tu już wszystko pomysł osób odpowiedzialnych za film. Zauważyłam również, że prędkość rozprzestrzeniania się wirusa zależała od ilości i głębokości ugryzień(?). Ci do których zombie wręcz “przyczepiali się” zmieniali się w ciągu kilku sekund, a osoby z pojedynczymi ranami mieli jeszcze chwile by zrozumieć co się z nimi dzieje. Chyba najbardziej przerażające ze wszystkiego były właśnie sceny przemiany w zombie, szczególnie z początku, gdy dotykało to pojedynczych osób. Z jednej strony nie chciałam na to patrzeć, a z drugiej wlepiałam wzrok w ekran nie mogąc oderwać się od wyginających się w agonii ciał. No ale to już moje dziwne upodobania.

Podsumowując
Nie żałuję ani minuty spędzonej przy tym filmie i podejrzewam, że powrócę do niego w przyszłości. Polecam każdemu, nie patrzcie na to, że nie lubicie filmów o zombie, tylko zabierzcie się za seans jak najszybciej. Jestem pewna, że po seansie przesiedzicie jeszcze kilka chwil zastanawiając się dlaczego wszystko potoczyło się w ten sposób. Ja osobiście wyczekuję na drugą część, o której słyszałam pewne plotki i już trzymam kciuki aby była równie dobra co “Train to Busan” (o ile faktycznie powstanie). Ostrzegę was jeszcze na koniec: jeśli łatwo się wzruszacie zaopatrzcie się w chusteczki, moja koleżanka nie przewidziała tego i całe zakończenie oglądała rozmazane przez łzy które ciągle napływały jej do oczu.

Ocena:
Fabuła – 8,5
Obsada/aktorstwo – 10
Kwestie techniczne – 10
Wartość rewatchu – 9
Średnia: 9,4/10

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s